Amarcord, İtalya'nın klasikleşmiş çok sayıda filmine imza atmış yönetmeni Federico Fellini' nin ellerinden çıkmış usta işi bir yapıt. "Amacord" kelime anlamı olarak "anımsıyorum" manasında gelir ve yönetmenin çocukluk dönemini yansıtır. Faşizm dönemini ve ondan etkilenmiş sosyal hayatı mizahi bir dille hicveder. Tarihsel yönü olsa da esasında nostaljik göndermelerde doludur. Sanatçının çocukluğuna dair anımsamalarını, kendine has mizahi bir dille anlatırken İtalyan ailelerindeki karakterlerin ve diyalogların bize nasıl benzediğini de şaşkınlıkla izleriz.
İtalya'da şirin bir şehir olan Rimini'de doğmuş olan yönetmenin çocukluk anıları da bu şehirle bağlantılıdır. Hareketli ve canlı karakterler bu nostaljik anlatımın içinde kendini gösterir. Bir keşif döneminde olan ergen grubu, eğitim organları, killise, eğlence mekanları ve ikametleri arasında bir döngüde tasvir edilirken gerek eğitim kurumları gerekse kilise ve dini anlayış ironik bir dille betimlenir. Bu üslup mizahi bir yöne kayarken alaycı ve ironik bir çizgide seyreder. Dönemin figürleri, ideolojisi ve savaş sonrası faşist akımın lideri Musolini de bu özgür anlatıdan nasibini alır. Tarihsel yönü muhakkak ki gözden kaçmaz lakin Amarcord' da insanı asıl içine çeken, filme de orjinallik katan "anımsamalardır." İşte bu noktada izleyici bu nostaljide kendisini bulur. Çocukluğun evrensel bir duygu olduğunu hisseder. Arayışlar, heyecanlar, tutkular, keşifler ve ilk tecrübeler ne kadar da yakındır izleyiciye.
O sebebledir ki beyaz perdenin etkisi insanı çocukluğuna ve kendi "Amarcord" una götürür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder