Selam uykusuzlar.
90'ların başyapıtlarından "Esareti Bedeli" (Shawsank Redemption) çok ilginç ve derinliği yüksek konuşma sahnelerine sahip bir film.Sağlam bir edebiyat eserini tekrar tekrar okurken her defasında farklı bir söz dikkatimizi çeker ya,işte sağlam sinema eserlerinde de benzer durumla karşılaşabiliyoruz."Red" (Morgan Freeman) arkadaşına nefret edilen duvarlara insanın zamanla nasıl alışıp bağlandığını anlatırken bu durumun hayatımızda farkında olsak da olmasak da içine düşebileceğimiz bir durum olduğunu düşünmeden edemiyorum.Bir de filmin son sahnelerinden biriydi,esaret hayatından kurtulmuş(?),bir yerlerde restoranda çalışmaya başlamıştı.Bir ara tuvalet ihtiyacı gelince izin istemesi tuhaf geldi şefe ve izin almadan gidebileceğini söyledi.Lakin red yıllarca herşeyi izinle yaptığından,izin almayınca ihtiyacını gidermekte zorlanıyordu.Benliğine işleyen duvarlar onu öylesine bir sarmıştı ki bu halet-i ruhiyeden kurtulması o kadar kolay olmayacaktı...
