Kendini ait hissettiğin şehirleri, mekanları akıp zamanın acımasızlığı ve değişimin dayanılmaz mukavemetinin izleriyle temaşa etmek denilince aklıma "Fellini'nin Roması" gelir. Yenileşme, kültürün yer yer kırılganlığı ve sanayileşmenin yaşam içindeki ciddi izleri uzun bir aradan sonra nostaljide kendini iyiden iyiye hissettirir. Tıpkı Roma tasvirinde olduğu gibi. Sakinligin yerini kargaşa, homojenligin yerini çok kültürlülük, samimiyetin yerini uzaklaşmalar almıştır. İnsan adeta kaybolmuşcasına yolunu bulabileceği emareleri aramaya koyulur. Gelişme ve yenileşme elbette ki kaçınılmaz ve yerine göre gerekli olsa da bunun plansız ve gelişigüzel olması şehirlerimizin, bununla beraber de kültürümüzün kimliğinden uzaklaşması anlamına geliyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder